Focus

  • strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/modules/node/views_handler_filter_node_status.inc on line 13.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_style_default::options() should be compatible with views_object::options() in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/plugins/views_plugin_style_default.inc on line 24.
RomanRoman
boek-afbeelding: 
Auteur: 
Arthur Miller
Uitgeverij: 
Van Oorschot, 2017
ISBN: 
9789028280106

Dit meesterwerk van Arthur Miller kreeg ik onlangs in een vertaling van Babet Mossel, die er trouwens een werkbeurs van het Nederlands Letterenfonds voor kreeg.  Niet evident, een boekje gepubliceerd in 1945, geschreven door één der groten uit de Amerikaanse literatuur; vooral ook omdat het één der eerste? maar tevens meest beklijvende aanklachten is tegen antisemitisme in Amerika.  Inderdaad antisemitisme; A. Miller was trouwens z2lf van Joodse komaf, Dat verwacht je niet direct in ‘The land of the Free’ en daarenboven op het einde van WOII in de deftige wijken van New York.

Meneer Newman is een nogal sullige, oervervelende vrijgezel die samen met zijn invalide moeder in één van die deftige buitenwijken van New York woont, en die dagelijks volgens een vast ritueel en met een krantje gekocht in het winkeltje van ‘Mr. Finkelstein’ naar zijn even oervervelende job in het zakencentrum pendelt.  Hij is er personeelschef onder het dictatoriaal bewind van de grote baas Mr. Gagan en houdt er doorheen de ruiten van zijn kantoortje een 70-tal typistes nauwlettend in de gaten.  Als personeelschef is hij ook verantwoordelijk voor de aanwervingen en juist dàn loopt het plots mis.

Het bedrijf, de Corporatie, heeft strikte ongeschreven regels over wie er geschikt is voor een job en vooral wie niet.  Het zicht van meneer Newman gaat stilletjes achteruit en er werd een typiste met het ‘verkeerde uiterlijk en vooral een verkeerde naam’ aangeworven.  Meneer Gagan verplicht hem daar, die foute typiste èn zijn (in)zicht, dringend iets aan te doen; een bril!  Maar dan komt plots alles in een stroomversnelling.  Eén van de sollicitantes is een flamboyante en vooral opvliegende dame. Gertrude Hart, veegt hem ongezouten de mantel uit.  Hij zal haar later in het verhaal onverwacht nog tegen het lijf lopen!
Hij lijkt nu, met die bril, toch wel heel goed op juist die verguisde bevolkingsgroep waarover hij wel eens gehoord en toevallig graffiti gelezen heeft op een zuil in de metro; de smouzen of de joden!

Inderdaad, zijn wereld wordt overhoop gegooid, zijn job is hij kwijt en een panische angst maakt zich van hem meester.  Ongewild en vooral onterecht behoort hij nu tot een groep burgers die dagelijks uitgespuwd, verjaagd en gediscrimineerd wordt, en dat in de States en niet ergens in de straten van Berlijn. 

De rest van het hallucinant verhaal laat ik aan de lezer.  Een lezer die zoals ik, heel ontsteld en bang plots beseft dat een verhaal, eigenlijk meer een toneelstuk uit 1945 angstig dicht bij situaties komt zoals we die anno 2018 ook meemaken.  Laat na het lezen van dit tijdloos werk vooral je bril op en ‘focus’ je op de werkelijkheid zoals die nu is.

 

Michel Ackaert