Vreemdelingen in hun eigen land. Een reis door rechts Amerika.

  • strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/includes/handlers.inc on line 76.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_style_default::options() should be compatible with views_object::options() in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/includes/handlers.inc on line 76.
Non-fictieNon-fictie
boek-afbeelding: 
Auteur: 
Arlie Russell Hochschild
Uitgeverij: 
Amsterdam University Press
ISBN: 
9789462985735

Deze progressief linkse socioloog uit Californië dompelt zich vijf jaar onder bij rechtse landgenoten in Louisiana en probeert er vooral te begrijpen en te verklaren wat er speelt onder de bevolking.

Ze probeert er het succes van de republikeinen en vooral Trump te verklaren.  Ze stelt vas dat men er vooral veel aanhangers vindt van de Tea Party en dat de schimmen uit de burgeroorlog nooit veraf zijn.  En dat men er ook – vooral het Noorden-  de democraten en zeker de overheid vooral ziet als onnodige regelgevers, verspillers en vooral als rem op die nog steeds aanwezige ‘American Dream’.  Als rem omdat iedereen die geduldig in de rij staat in het Zuiden om in beperkte mate die droom te verwezenlijken, zich constant voorbij gestoken voelt door allen die ‘hun’ conservatieve wereld de laatste 50 jaar overhoop hebben gehaald. 

Van positieve discriminatie op de werkvloer van afro-Amerikanen en latino’s, aanvaarding van seksueel anders georiënteerde mensen, werklozen tot recent de vluchtelingen uit het Midden Oosten.  Neen, de overheid is er enkel om op te treden tijdens nationale rampen en om een stevig leger op de been te houden.  Voor de rest is ze overbodig en een pottenkijker; aldus de heersende mening in het Zuiden.  Alsweer: de burgeroorlog is nooit veraf!

Hochschild probeert inderdaad te begrijpen wat mensen drijft om, in weerwil tot de gigantische inspanningen van die overheid, om die bijna armste staat van de V.S. er bovenop te helpen, diezelfde overheid en de machthebbers in Washington tegelijk toch ook te haten.  Neen: ze steunen soms meer hun eigen corrupte politici gesponsord door de olieindustrie, die de boel nog méér verzieken.  Die industrie, hun enige hoop op de ‘American Dream’.

Verzieken! Inderdaad, het is bijna hallucinant hoe die industrie – Hochschild noemt ze analoog met de katoenbaronnen uit het verleden met hun riante landhuizen - een op slaven gebaseerde, bloeiende industrie, de nieuwe oliebaronnen.  Ziekelijk omdat juist die door de plaatselijke politici gesteunde firma’s, de eens zo mooie natuur en de bayous ongestraft en soms onomkeerbaar hebben vervuild, en heel veel werknemers en bewoners letterlijk doodziek hebben gemaakt. 
Alweer bijna gelaten en nog steeds koppig, wil men er geen beperkingen op de verwoestende activiteiten van die industrie. Men noemt klimaatverandering ‘zeker niet’ te wijten aan de menselijke inbreng en -toen gingen de haren op mijn vrijzinnig hoofd pas echt rechtop staan - het zal later in het hiernamaals allemaal wel beter worden.  Sterk van Hochschild dat ze de mensen persoonlijk aanspreekt, bij naam noemt en hun eigen concrete situatie met hen op een heel open manier bespreekt.

Dit boek is een heel pijnlijke confrontatie met wat er leeft bij een (te) groot gedeelte van de Amerikaanse bevolking en met grote gevolgen ook voor de rest van de wereld.  Ik heb met de lectuur ervan beter begrepen waarom Trump de verkiezingen heeft gewonnen, maar ben er nu tegelijk nog veel méér verontrust over.

 

Michel Ackaert