Dolle Mythes

  • strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/modules/node/views_handler_filter_node_status.inc on line 13.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_style_default::options() should be compatible with views_object::options() in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/plugins/views_plugin_style_default.inc on line 24.
Non-fictieNon-fictie
boek-afbeelding: 
Auteur: 
Linda Duits
Uitgeverij: 
Amsterdam University Press, 2017
ISBN: 
ISBN 978 94 6298 380 9; e-ISBN 978 90 4853 4210

Linda Duits (°1976) is sociaalwetenschapper en gespecialiseerd in populaire lectuur.  Onderhavig werk behoort echter zeker niet tot deze categorie.  Duits noemt het boek zélf “Een frisse factcheck van feminisme toen en nu”.  Het is bedoeld om continuïteiten in de vrouwenbeweging te tonen.
Duits schrijft vanuit een Nederlandse achtergrond.  Zo klaagt zij bijvoorbeeld dat er wel een papa-dag is maar geen mama-dag!? De columniste Asha ten Broeke noemt het boek een scherp en intelligent betoog. “De vaart zit er lekker in”!

Het eerste wat mij opvalt, is de hedendaagse taal, gekruid door voornamelijk uit Amerikaanse bron overgenomen woorden en uitdrukkingen.  De citaten zijn trouwens weergegeven in het originele Engels.
In de zogenaamde Tweede Golf versplinterde het feminisme, maar één punt bleef altijd behouden: zelfbeschikkingsrecht voor alle vrouwen.  Het begon met de “pil” en ging verder met abortus; “baas in eigen buik” was de leuze.  Pas na een lange heftige strijd met de politiek werd de eis “abortus uit het strafrecht” gewonnen.

Dolle mina’s waren een typisch voorbeeld van de nieuwe sociale bewegingen.  Hun ludieke acties waren een geschikt middel om media-aandacht te genereren.
Aparte vrouwencultuur werd een maatschappelijke uitbreiding van bestaande actiegroepen.  De uiteindelijke erkenning door de overheid in 1992, leidde tot meer fragmentering in lesbisch, zwart, … die elk een eigen beleid vroegen.  Duits onderscheidt wel 8 stromingen.

De auteur overloopt zo de hele geschiedenis van de vrouwenbeweging en gaat ook dieper in op specifieke gebeurtenissen en betrokken organisaties - onder meer de praatgroepen.
Het idee van vrouwengelijkheid in het algemeen beleid werd in 1997 ook aanvaard door de Raad van Europa en door de VN.  Maar de uiteindelijke reis naar gendergelijkheid is lang en verloopt soms tergend traag…

“Feministen stellen dat huwelijk en moederschap niet voldoende zijn om “volop vrouw” te zijn in het leven.  Vrouwen die dat willen, kunnen in onze tijd en westerse wereld, daadwerkelijk anders of meer zijn.  Feminisme is een fenomeen dat verscheen in kringen waar de grootste materiële behoeften vervuld waren, de middenklasse dus.  In gezinnen die met moeite het hoofd boven water houden, is er nauwelijks sprake van.”

Tegenstanders wijzen er op dat het feminisme zo zuur is; het verdraagt geen seksgrappen, het is zo zeurderig…  Maar zeuren kan ook nuttig resultaat opleveren.

Te noteren valt nog dat zowel in Nederland als in Vlaanderen mannen mee betrokken waren bij de oprichting van Dolle Mina.  Dat wordt nogal eens vergeten.
De feministische activiteiten worden thans meer en meer gevoerd via de sociale media.  Doch daar laten de reclamemakers zich niet onbetuigd: ze pikken graag een graantje mee.  Zij brengen ook mooi verpakte antifeministische boodschappen...

Waar de auteur nader ingaat op de bestaande verschillen tussen mannen en vrouwen, haalt ze vooral uitzonderingen aan ter ondersteuning van haar opvattingen.
Bovendien gebruikt zij de begrippen sekse, gender, identiteit en persoonlijkheid door elkaar.
Maar eveneens stel ze dat elke emancipatiebeweging nood heeft aan steun van de onderdrukker…
Ook het feminisme “voor gekleurde vrouwen” komt tenslotte uitgebreid aan bod.

De schrijfster brengt een boeiend betoog voor man/vrouw-gelijkheid, soms op het extreme af.
Ze is wel zo fair om te erkennen dat er twee seksen nodig zijn om het natuurlijk voortbestaan van de mensensoort te bestendigen.

 

Willy Raats