De pianist van Yarmouk

  • strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/includes/handlers.inc on line 76.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_style_default::options() should be compatible with views_object::options() in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/includes/handlers.inc on line 76.
Non-fictieNon-fictie
boek-afbeelding: 
Auteur: 
Aeham Ahmad, opgetekend door Sandra Hetzl en Ariel Hauptmeier
Uitgeverij: 
Atlas Contact, 2017
ISBN: 
978 90450 3425 6

De video van Aeham Ahmad op de piano temidden van het puin in een straat in Yarmouk (Syrië) ging via YouTube de hele wereld rond.

Aeham Ahmad (°1988) groeit op in Yarmouk, een wijk in Damascus waar vooral Palestijnse vluchtelingen en hun nakomelingen wonen. Sandra Hetzl en Ariel Hauptmeier tekenden zijn levensverhaal op.

Aehams moeder is onderwijzeres, zijn vader een blinde bouwer van muziekinstrumenten. Met zijn vader heeft hij een bijzonder sterke band, hij is het immers gewoon hem te helpen en begeleiden als hij ergens naartoe moet. Aanvankelijk is het vooral zijn vader die hem stimuleert om piano te leren spelen en zoveel te oefenen dat hij er later zijn beroep van kan maken. Hij draait iedere cent om om hem de muzikale opleiding te kunnen laten volgen die hij daarvoor nodig heeft.

De liefde voor muziek komt bij Aeham nochtans pas op latere leeftijd, wanneer hij zichzelf er echt in kan verliezen.

Vader en zoon openen een muziekwinkel, die vόόr de oorlog een enorme periode van bloei kent en waarbij Aeham zélf lesgeeft aan jonge kinderen. Wanneer de liefde zijn pad kruist (het is een gearrangeerd huwelijk, maar het klikt onmiddellijk tussen de twee) en hij voor het eerst vader wordt, barst de terreur in Yarmouk pas echt los. De wijk wordt omsingeld en ingenomen door rebellen van het FSA (Free Syrian Army). Een periode van angst, honger, chaos en vertwijfeling breekt aan.

De muziek blijft echter voor Aeham een manier om even uit de harde realiteit te ontsnappen. Om ook anderen een hart onder de riem te steken, zet hij zijn piano op een kar, trekt de wijk in en speelt in de straten van Yarmouk.

De situatie wordt helaas onhoudbaar. Uiteindelijk besluit Aeham in augustus 2015 zijn vrouw en zijn twee jonge zoontjes (voorlopig) achter te laten: hij ontvlucht zijn land.

Na een lange, gevaarlijke en uitputtende reis bereikt hij Duitsland. Daar wordt zijn asielaanvraag ingewilligd en als bij wonder wordt ook zijn verzoek voor gezinshereniging goedgekeurd.

Alhoewel het boek sowieso in zijn geheel bijzonder ontroerend is, vond ik vooral het weerzien van zijn gezin een zeer aangrijpende passage. Het concrete verhaal van Aeham geeft je als Westerling een heel duidelijk beeld van hoe het is om een vluchteling te zijn.
Dit is, zoals Rudi Vranckx onlangs zei in een interview, “een menselijk verhaal dat een hele oorlog schetst.”

Een aanrader zondermeer.

(Zie ook http://www.aeham-ahmad.com/en/)

Martine Messagie